
Sangrante punzada de mentira a ceo aberto, no que unha coroa de espiñas de cobre chega a mesturarse co mel dos teus labios.
Arrecendo frío de soidade.
Obituario dunha relación sen comezar. Palafurna de personalidade que xa non esquezo máis.
Non son un apéndice, son EU, sempre o fun aínda que non o parecese, pois agochada entre as confusións de Eros e cos lentes rotos só tiña a imaxe da túa realidade. Padecerás ti, eu xa renunciei a bastante.
7 comentarios:
Difícil é expresar o que un sinte cando le textos tan marabillosos coma este. Dicir "encantoume" ou algún sinónimo que puidera atopar sempre habería de quedar curto.
Dicir "grazas" tamén é insuficiente, porque non chega a recoller todo o meu agradecemento.
:)
Mil bicos
Realmente transmites friaxe coa foto elexida. Espetas moi ben as palabras nesas espiñas. Moito bem, Conxurada!
Bicos sin renuncias
Lendo case pode sentirse na pel o roce das espiñas da coroa e o frío na alma!
Un saúdo.
La soledad es fría y cálida a la vez, depende de cada uno y de las circunstancias que la provocan, me ha gustado tu texto.Perdona estos dos últimos meses no he dejado mis huellas en tu blog, por que el tiempo no me lo ha permitido, pero no por eso he dejado de visitarte, espero que a partir de ahora pueda hacerlo mas a menudo.
Un abrazo
Chus
Ante todo felicítote polo blog en galego. Así somos mais! Tamén me gusta como escribes. Animo.
leriasdebea.blogspot.com
Mira que maleducada, que tiña estes comentarios sen contestar....
Gaearon, o mellor das suxestións é cando á persoa que fixo o encargo lle gustou. Unha vez que a publico sempre teño nervios e medo.... polo tanto obrigadísima.
Chousa, a foto é cousa de Gaearon, todo o mérito é seu.
Concha López Fernández, entón non se me deu mal de todo. Saúdos tamén para ti.
Chus, como ves.... eu tampouco tiven moito tempo :)
Bea Vidal, graciñas e un bico.
beijinhos a todos.
Eleganti.
Sublimi.
Poéticu.
Intimista.
Nacenti.
Hálitu.
Avisu.
Sufríu.
Elegante, sublime, poético, intimista, naciente, hálito, aviso, sufrido.
Publicar un comentario en la entrada