Estou enferma, en canto me atope mellor reactivarei o blogue.

As miñas desculpas....e espero que até pronto.

Suxestión X - Adicado a Latorredelossueñosesmeralda -

As soidades mercan conxuros de esquecemento, anos perdidos a baúles cheos, ensinando fobias
de dor convertidas en traballo. A realidade perdida entre pesadelos de aparentar o que non se é,
as pequenas cousas esquecidas buscando un ben maior que nunca chega, pois sempre se quere máis.
Metido sempre na cova da sociedade, ovellas....unha detrás da outra, que comen e balan porque as demais da súa especie tamén o fan.
Ser diferente unha tolemia que perdeu ao rematar de ser neno.

Agora, vello e só, as culpas veñen sen poder ser compartidas.

¡Dime ti que aínda esperas¡ Falame docemente das cousas que soñamos facer xuntos. Senta aqui o meu lado e dame a esperanza que che queda. Dime ti,-¿Que agora nos queda..?

Suxestión IX - Adicada a Zeltia -

Entre as miñas pernas o teu latexo,
semente túa afogándome en pracer.
patíbulo de orgasmos a dous.
Unha vez máis só Nós Nós Nós.

Postulada nunha imaxe túa non naveguei
Pois o naufraxio estaba en ti.
Quedei varada en verbas que parecían versos,
Porque os meus versos sempre son prosa.

Do teu glande co orgasmo un geyser,
Da miña boca co orgasmo electricidade.
Encendín a túa picardía
Apagaches por fin a miña sede.

Suxestión VIII - Unha de non crer - Adicado a avelaíña

Soa nunha rúa fría os medos danzaban ao meu redor.

A furia fíxome crecer, e como unha heroína ficcional quedei atrapada no estereotipo.

Unha choiva de purgación lavou a desesperación e a culpa.

Pretendía ter a miña vida planificada ao milímetro, pero ela vai por libre, e non ten en conta desexos persoais.

A vida mete nun bombo a realidade, lotería traxicómica. Pero eu, mollada de satisfacción anuncie ao mundo a miña ledicia, non me rendiría ante un suposto destino, ata o último momento tentaría ser eu a que escolla un ou outro devalar.

Na soidade dos números primos, aínda que sexa unha quimera....loitarei.

Día das Nosas Letras.

"O galego que non fala
Na lingua da súa terra
Non sabe o que ten de seu
Nin é merecente dela."

Victoriano Taibo "Da vella roseira".

Mañá 17 de maio celebraremos o Día das Letras Galegas manifestándonos en Compotela en defensa do noso idioma. Poque o galego é a nosa columna vertebral, o idioma que nos une. Vén cada nós, para expresarmos todas e todos xuntos que queremos vivir en galego.

Adherímonos así mesmo ao "Manifesto pola convivencia lingüística e a igualdade de dereitos para o galego", promovido por A Mesa pola Normalización Lingüística. (http://www.amesanl.org/campanhas/convivenciaeigualdade.htm)

Suxestións VII - Adicado a vakastolas

Dende o meu exilio recordo cando aínda aniñaba nos teus brazos, extremidades que para min eran unha cárcere.

Cría que marchaba para respirar sen ti, pero no fondo o único que pretendía era que coa miña fuxida ti reaccionases e viñeses a buscarme.

Pasei moito medo ao darme conta de que simplemente non me querías.

Despois do golpe contra a realidade e de que a desesperación se materializase en min dinme conta da liberación. ... De que agora podía loitar pola miña felicidade sen que ela dependese de ninguén.

E todos os praceres do mundo caeron nas miñas mans...

Suxestión VI - Unha carta para Samuel - Adicado a Mencía

Así chegou, nú e con tres kg de vida á que se agarrou con forza...

Besbelliño do ceo,
cóvado articulatorio de amor sempre doce.
Contei os teus dediños só para comprobar que polo camiño non esqueceses ningún.
A miña man guiarate sempre polo camiño que ti escollas.
E aínda que ese carreiro non me guste agardarei por ti para darche luz.
Porque ti para min tamén es un vagalume de soños, unha festa de ledicia, un bico de anxo.
Lonxe ou preto sempre no meu carón.
Ti eres a pílula dos meus sorrisos.


Quérete: A túa avoa.