Abecedario Íntimo

Pinga ateigada de dor
Pegada que deixas en min
Prostituta fina dos recordos
Pandemia de mentiras
Purgante de esperanzas.

Nai dos soños
Nena farta de xogar
Nítido sentimento de luz
Nómada de diferentes paixóns
Nube perdida nun ceo de verán.

Alumbrei de Bicos as Cunchas que Destilabas. Entreguei nunha Fabela de Gritos as Historias Íntimas, alí nun Kabuki de Lúas Mortas. Ninguén te Observa cando Pensas nos Quiasmos Rotos que Suspiras, pois Ti, o Unxido, Vives cos Xílgaros dunha Zanfona.

A pesares de todo Quérote.

Carta só de ida

Marchaches para de onde non se volve.
Antítese:
Vai pasando o tempo e o teu oco cada vez é máis grande.
As estrelas apagáronse
só quedou noite.
Constelacións mortas no peito cada vez que te recordo.
O aire chega, pero non é suficiente.

Eu, nai de todos, filla de ninguén.

Nulípara de ideas decidín fabricar un mundo,para intentar así parir felicidade.
As bruxas das musas tentan despistarme para que unha e outra vez escriba sobre ti, lactante con ínfulas de vello.
Néveda mesta que todo o afogas.
Bébeda e cansa de mentir prendín a luz da derrota.
Pero as ás non están feitas para ser atadas e o meu camiño está feito de nubes.

Esta vez o corvo son eu e as miñas últimas palabras son:
Nunca Máis.

Suxestión XIX - Adicada a Alba

Nacín na incertidume, ela, catalizadora do medo, señor feudal dos sentimentos que ninguén quere. Trala perda da virxindade do saber, (escaso pero nítido), resolvín ser doncela por sempre, a cortesá dos segredos, a que xamais afirma ou nega. Puta por pracer e santa por devoción, túa pero sempre de ninguén. Espello que dá unha imaxe distinta de cada vez, nel reflectidas as amarguras das que fuxín pero que unha e outra vez me alcanzan. Pois eu non son ninguén senón recordo, nin sequera ti existirías se non fose polo pasado.

O futuro está por chegar, cada vez máis preto e ti cada vez máis lonxe, non o sabes pero cada día poño un centímetro máis entre nós.
Ti que me afogas e xamais me atas.

Suxestión XVIII- Ti, Vós, Nós - Adicada a L&M

Nos teus bicos azuis atopei o ceo, elaborei unha Fonética dos soños despois de escoitar como suspirabas.
Quixera fabricar para ti un papaventos de boas eleccións e atopar un manual de respostas.
Se fose capaz pintaría un mundo coas túas cores, un mundo onde a decepción só fose unha entrada do dicionario.
Queimarei os pesadelos nunha lareira de confianza para que as noites sexan estrelas.

Sodes amiña preocupación máis satisfactoria,
Sodes os anxos pagáns da miña/nosa casa.

Nos vosos bicos azuis atopei un mar de esperanza.

Suxestión XVII - Adicada a Xan

Nun corredor morto de viaxes xa feitas Mela esqueceu.
Os siloxismos de verdade creados na súa xuventude foron desmitificados pola hipocresía.
Naceu unha e outra vez, e en todas as súas vidas cometeu o mesmo erro: querer voar.
Padece sempre as mesmas críticas, pero delas sempre sae combatente.
Nun momento do percorrido un espectro caricaturesco, un prototipo inútil da decadencia aparece vestido de heroe. Mela cúspelle. Ela só busca deuses.

Dóese por dentro e enlaza verbas de papel, tizas de cores e soños innecesarios. Só dese xeito é que de se levantar polas mañás.

Suxestión XVI - As marabillas fuxitivas - Para Noa da Tolemia

Desta vez estou tan triste que non me sae, non son capaz de compoñer un texto coa palabra marabilla.

Por dentro escoito
pero entre o murmurio só se ule dor.

Como empregar unha palabra con connotacións tan positivas cando para min é de noite todo o tempo?

Masacre das súas tropas no meu corazón.
Terribelmente pastelosa
ansiosamente busco a miña vida real en filme rosa ledicia.

Marabilla, marabilla, marabilla... noxo da xente enamorada. Non, non quere,(Noa perdóasme? pero hoxe as miñas letras só poden ser amargas).

Abro o armario e non atopo ningún vestido de luto.
Badaladas a morto pola miña cegueira.
Campás de voda pola dignidade recuperada.

Doe, a reconstrución custarame sangue de alma. Pero co tempo recordarei a calma e o sorriso, e poderei escribir para ti, (a miña Noa en verde e lila), uns versos fermosos onde a luz poida ser brillante, e onde a marabilla volva a ser marabilla.